Een chauffeur heeft meerdere keren vakantie aangevraagd. De werkgever weigert dit met een beroep op seizoensdrukte en een interne verlofstop. Daarbij verwijst de werkgever naar haar personeelshandboek. Hierin staat dat er van april tot en met juni sprake is van verhoogde bedrijfsdrukte, waardoor er in die periode bij voorkeur geen verlof wordt toegekend. Nadat de werknemer toch zijn vakantie opneemt, ontslaat de werkgever hem op de eerste werkdag van zijn afwezigheid op staande voet. Dit wegens ongeoorloofde afwezigheid. Is dit een typisch voorbeeld van bewuste werkweigering, en is het ontslag daarom terecht?

Dat lijkt voor de hand te liggen, maar het Hof Den Haag oordeelt anders. Zonder een rechtsgeldig beroep op gewichtige redenen moet een vakantie overeenkomstig de wens van de werknemer worden vastgesteld. De werkgever heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat het (korte) verlof van de werknemer tot een ernstige verstoring van de bedrijfsvoering zou leiden. Dat het in deze periode druk is en anderen moeten worden ingezet is daarvoor onvoldoende. Ook is niet aannemelijk geworden dat de werkgever een belangenafweging heeft gemaakt. De werknemer wilde zijn vakantie doorzetten vanwege gezondheidsproblemen van zijn partner. De afwezigheid van de werknemer kan niet als plichtsverzuim of ongeoorloofde afwezigheid worden aangemerkt. Daarmee was er dus geen dringende reden voor ontslag.

Commentaar
In deze zaak wordt door de werkgever wel van alles gesteld, maar een concrete onderbouwing ontbreekt. De stelling dat veel werknemers verlof hadden aangevraagd, wordt bijvoorbeeld onvoldoende onderbouwd.