Wanneer je terecht bezwaar maakt tegen een aanslag inkomstenbelasting, bijvoorbeeld omdat het box-3-inkomen te hoog is vastgesteld, kan de inspecteur de gewenste teruggaaf of vermindering toch (gedeeltelijk) weigeren. Daarvoor moet hij kunnen aantonen dat op een ander onderdeel van diezelfde aanslag bijvoorbeeld het inkomen in box 1 te laag is vastgesteld. Dit heet interne compensatie. Daarbij kan de aanslag weliswaar nooit hoger worden, omdat je door je bezwaar nooit in een slechtere positie mag komen. Maar interne compensatie kan de lol van een succesvol bezwaar of verzoek om ambtshalve vermindering dus behoorlijk bederven.

De vraag is of ook interne compensatie tussen inkomstenbelasting (IB) en premie volksverzekeringen (PVV) mogelijk is bij een verzoek om ambtshalve vermindering van een belastingaanvraag. Die vraag heeft de Kennisgroep formeel recht van de Belastingdienst onlangs beantwoord.

Het gaat dan om de situatie waarin iemand verzoekt de aanslag ambtshalve te verminderen (na afloop van de bezwaartermijn van zes weken) en de inspecteur constateert dat weliswaar te veel IB, maar tegelijk ook te weinig PVV is geheven. Omdat de heffing van IB en PVV plaatsvindt door middel van één gecombineerde aanslag, lijkt dat op het eerste gezicht wel mogelijk. Maar op 22 november 2020 heeft de Hoge Raad al geoordeeld dat interne compensatie tussen IB en PVV in bezwaar en beroep niet is toegestaan, omdat het verschillende heffingen zijn. De Kennisgroep maakt nu duidelijk dat dit ook heeft te gelden voor de ambtshalve vermindering. Interne compensatie tussen twee afzonderlijke heffingen is ook hier niet toegestaan, ondanks het feit dat deze heffingen zijn verenigd in één belastingaanslag.

 Commentaar
Voor de praktijk is dit standpunt een welkome verduidelijking, waarmee de regels voor interne compensatie bij ambtshalve vermindering in lijn worden gebracht met de geldende regels bij bezwaar en beroep.