De onbelaste reiskostenvergoeding gaat in 2026 omhoog van € 0,23 naar € 0,25 per kilometer. Het kabinet wil hiermee werknemers tegemoetkomen in de gestegen brandstof- en mobiliteitskosten. De verhoging geldt met terugwerkende kracht voor heel 2026. Werkgevers krijgen daarmee meer fiscale ruimte, maar zijn niet altijd verplicht om de hogere vergoeding toe te passen. In de praktijk roept dit direct vragen op over kosten, arbeidsvoorwaarden en gelijke behandeling van werknemers. Wat betekent deze wijziging concreet?

De verhoging van de maximale onbelaste reiskostenvergoeding is onderdeel van een breder pakket aan koopkrachtmaatregelen. Door de stijgende prijzen aan de pomp wil het kabinet de kosten van woon-werkverkeer deels reduceren. De vergoeding stijgt met twee cent per kilometer, waardoor werkgevers tot € 0,25 per kilometer onbelast mogen vergoeden. Het kabinet benadrukt dat het gaat om een verruiming van de fiscale vrijstelling en niet om een verplichting. Werkgevers kunnen dus zelf bepalen of zij deze ruimte benutten. Wel kunnen zij hier mogelijk toe verplicht zijn op basis van een arbeidsovereenkomst of cao.

Praktische effecten
In de praktijk betekent dit dat werkgevers die de vergoeding verhogen, hogere loonkosten krijgen. Tegelijkertijd kan de maatregel ook worden ingezet binnen een cafetariaregeling. Voor werknemers levert de verhoging op jaarbasis een merkbaar voordeel op, zeker bij langere woon-werkafstanden. De terugwerkende kracht over heel 2026 kan bovendien leiden tot correcties in de salarisadministratie, wat uitvoeringsvragen oproept bij werkgevers en salarisadministrateurs.

Tip
Controleer tijdig hoe jouw klanten de reiskostenvergoedingen hebben ingericht. Kijk niet alleen naar de fiscale ruimte van € 0,25, maar ook naar arbeidscontracten en eventuele cao-afspraken. Voorkom dat je achteraf moet corrigeren doordat beleid en uitvoering niet op elkaar aansluiten.