Hoogtevrees, vliegangst, spreekangst, agorafobie, hypochondrie, PTSS of een piekerstoornis – iedereen kent wel iemand die worstelt met een bepaalde angst. Tegelijkertijd schamen veel mensen zich voor hun angst. De vrees om afgewezen of niet serieus genomen te worden is zo groot, dat ze er liever niet over praten. Daardoor lijden veel mensen in stilte. Angst kan een groot deel van iemands leven beïnvloeden. Volgens cijfers van de GGZ heeft ruim 15% van de volwassenen zelfs te maken met een serieuze angststoornis. De gevoelens van angst en machteloosheid worden bij sommige mensen nog versterkt door nieuws te volgen over oorlogen, conflicten en crises in de wereld.

Goedbedoelde adviezen zoals ‘je moet gewoon wat positiever denken’ of ‘je moet niet zo bang zijn’ helpen meestal niet. Sterker nog: ze kunnen juist zorgen voor meer zelfverwijt en gevoelens van onbegrip. Angst is namelijk geen kwestie van simpelweg anders denken. Het is een complex samenspel van ervaringen, gedachten en emoties. Ook ik heb in mijn leven een periode gehad waarin angst te veel ruimte kreeg. Van buiten leek er weinig aan de hand, maar van binnen voelde het anders. Juist daarom weet ik hoe belangrijk het is om er open over te kunnen praten. Wanneer we angst bespreekbaar maken, ontstaat er ruimte voor begrip en ondersteuning. Dat helpt mensen vaak al enorm.

Tip
Laten we proberen wat vaker mild naar elkaar te kijken, zonder direct te oordelen. Iedereen draagt iets met zich mee, vaak kennen we maar een klein deel van iemands verhaal. Een methode die veel mensen helpt bij angstklachten is ACT (Acceptance and Commitment Therapy). Deze aanpak leert je om anders om te gaan met moeilijke gedachten en gevoelens, zonder dat ze je leven volledig bepalen.
En misschien wel de simpelste tip: vraag wat vaker oprecht aan de ander hoe het met hem of haar gaat. Doe dat ook met volle aandacht. Daar zit vaak het echte goud.